Blog

Ervaringen

Louie;onvoorwaardelijke liefde

Hoe de onvoorwaardelijke liefde voor Louie mijn schrijvershart liet kriebelen

Soms komen er mensen op je pad waarbij je meteen voelt dat het geen toeval kan zijn. Maartje is zo iemand. Vlak na het overlijden van mijn zoontje Louie kwam ik op haar blog terecht. Maartje omschreef in haar verhalen précies wat ik ook voelde … liefde. Zo ontzettend veel liefde. Ik verslond haar blogs. Stuk voor stuk. Ik werd er rustig van, maar tegelijkertijd begon er ook iets in mijn schrijvershart te kriebelen.

Lees verder »

Inspiratie

overleden kind

Het nieuwe jaar in met je overleden kind

Ik wil eigenlijk niet dat het nieuwe jaar begint, ik wil 2017 voor altijd vasthouden, omdat ik nu nog kan zeggen dat ze dit jaar heeft geleefd. In dit jaar is ze nog bij ons geweest, heeft ze gelachen, gesport, gezongen en ja, ook veel geleden. Het is hartverscheurend om een jaar in te gaan waarin ze niet meer rondloopt en me niet meer aankijkt met haar blauwe ogen.

Lees verder »
Troost

Wat is troost?

“Je bent nog jong, je kunt nog zoveel kinderen krijgen” was troostend bedoeld en voelde niet zo. Fascinerend dat mensen denken dat deze zin zou kunnen helpen. Wat hadden ze verwacht? Dat ik zou antwoorden: “Oh ja, das waar, zo had ik het nog helemaal niet bekeken. Ach dan valt het nog wel mee inderdaad. Nou wie gaat ermee wat leuks doen?”

Lees verder »
mijn rouw

De laagjes afpellen van mijn rouw

Na het overlijden van Valentijn was ik in de veronderstelling dat ik, vanuit mijn emotionele openheid, om hem aan het rouwen was. Echter was ik vooral ik bezig om mensen te laten voelen hoe groot het is om je kind te verliezen. Al die tijd dacht ik dat ik andere nodig had om mijn verdriet zichtbaar te maken. Een onmogelijke verwachting die meestal uitliep in teleurstelling.

Lees verder »

Informatie

verhaal

Ervaar de helende kracht van jouw verhaal

Als ik iets geleerd heb van het begeleiden van ouders die schrijven over stilgeboortes en babyverlies, dan is het wel dat geen leven te kort en geen verhaal te klein is. Juist zo’n vroeg verlies kan een grote impact maken. Door hierover te schrijven, word je je bewust van de inzichten die je hebt opgedaan en de lessen die je hebt geleerd.

Lees verder »
huisaltaar

Huisaltaar: Krachtplek voor herinneringen

Jullie herkennen het vast. Dat je (zeker in het begin) het liefst alles dat je aan je overleden kind doet denken in de kamer zet. Beeldjes, urnen, vlinders, kaarsen, gipsen voetjes, knutsels van broertjes of zusjes, plukjes haar, foto’s, foto’s en… nog meer foto’s. Ik heb een kastje in de kamer staan, waar van alles op staat. Benja was 1 april 2021 drie jaar overleden, in die tijd verzamel je een hoop. Ik vind alles even mooi, maar bij elkaar staat het toch een beetje rommelig. Ik wil er iets mee. Maar wat?

Lees verder »

Mensen

oma van een overleden kind

De oma van Oscar

Onze vaders, moeders, zussen, broers, vrienden en vriendinnen. Jullie houden van onze kinderen én van ons. Jullie voelen je eigen verdriet én ons verdriet. Hoe was het voor jullie? Op die dag. En daarna? Sylvia van Gelder, de oma van Oscar doet haar verhaal.

Lees verder »
rouwcomplimenten

Rouwcomplimenten: ik kan ze niet aanhoren

En een beoordeling op de schaal van rouw. En daar zat ik nou net niet op te wachten. Want als je een ‘goed’ kan halen voor rouwen, dan kan er dus ook een kans zijn op een ‘onvoldoende’. En een onvoldoende voor verdriet, dat kan toch niet?

Lees verder »