Inspiratie

Hoe gaan andere ouders om met hun verlies, wat zijn hun lichtpuntjes, waardoor kwamen ze weer een stapje verder op de weg naar geluk?
Was dat een teken

Was dat een teken?

Maartje: ‘Voordat Benja overleed heb ik me af en toe al eens afgevraagd: ‘Waar ga je toch heen als je dood bent? Kun je met dode mensen praten?’ Nadat Benja overleed was het voor mij geen vraag meer, maar een gegeven, een ‘weten’. Net als de mensen uit het boek Een Gift uit Avalon kreeg ik tekens van hem door. In dit artikel laten we ouders aan het woord – die ook hun verhaal in het boek hebben gedaan – die een teken hebben gehad van hun kind. Hoe zag dat eruit en wat betekende dat voor hen?

Lees verder »
overleden kind

Het nieuwe jaar in met je overleden kind

Ik wil eigenlijk niet dat het nieuwe jaar begint, ik wil 2017 voor altijd vasthouden, omdat ik nu nog kan zeggen dat ze dit jaar heeft geleefd. In dit jaar is ze nog bij ons geweest, heeft ze gelachen, gesport, gezongen en ja, ook veel geleden. Het is hartverscheurend om een jaar in te gaan waarin ze niet meer rondloopt en me niet meer aankijkt met haar blauwe ogen.

Lees verder »
Troost

Wat is troost?

“Je bent nog jong, je kunt nog zoveel kinderen krijgen” was troostend bedoeld en voelde niet zo. Fascinerend dat mensen denken dat deze zin zou kunnen helpen. Wat hadden ze verwacht? Dat ik zou antwoorden: “Oh ja, das waar, zo had ik het nog helemaal niet bekeken. Ach dan valt het nog wel mee inderdaad. Nou wie gaat ermee wat leuks doen?”

Lees verder »
mijn rouw

De laagjes afpellen van mijn rouw

Na het overlijden van Valentijn was ik in de veronderstelling dat ik, vanuit mijn emotionele openheid, om hem aan het rouwen was. Echter was ik vooral ik bezig om mensen te laten voelen hoe groot het is om je kind te verliezen. Al die tijd dacht ik dat ik andere nodig had om mijn verdriet zichtbaar te maken. Een onmogelijke verwachting die meestal uitliep in teleurstelling.

Lees verder »
sneeuwvlokjes

Sneeuwvlokjes uit de hemel

De wereld is van de ene op de andere dag veranderd in een wit tapijt van sneeuw, ijs en kristallen. Een deken van stilte en rust daalt neer over het land, valt over mij heen als een wit, satijnen sluier. In de vroege ochtend wil ik per se gaan wandelen om dit winterse tafereel in me op te nemen en besluit ik mijn meisje te bezoeken die sinds drieënhalf jaar op de begraafplaats ligt.

Lees verder »